| | | . | aberracja | 1. książkowo: odchylenie od stanu normalnego; 2. w astronomii: pozorne odchylenie położenia ciała niebieskiego wynikające z ruchu obserwatora; 3. w optyce: wada układu optycznego spowodowana strukturą tego układu | . | abnegat | człowiek niedbający o swój wygląd, o swoje korzyści | . | adwersarz | oponent | . | agnostycyzm | pogląd, według którego nigdy nikomu nie uda się dowieść istnienia lub nieistnienia Boga | . | ambiwalencja | współwystępowanie przeciwstawnych cech lub elementów, jednoczesne przeżywanie przeciwstawnych uczuć i pragnień w stosunku do tych samych osób, przedmiotów lub sytuacji | . | androny | głupstwa, brednie; pleść androny – opowiadać głupstwa | . | animozja | niechęć do kogoś wywołana urazą; też: niesnaska wywołana tym uczuciem | . | antycypacja | zakładanie czegoś jeszcze nieistniejącego, oznaka, zapowiedź przyszłych wydarzeń | . | antynomia | sprzeczność | . | apanaże | 1. dochody, zwłaszcza za pracę wykonywaną nieregularnie (na zlecenie) lub w formie wolnego zawodu; 2. w historii: ziemia przyznawana dla członków dynastii niezasiadających na tronie, jako źródło utrzymania | . | apologeta | osoba broniąca określonej idei, postawy | . | apologeta | obrońca jakiejś idei, sprawy albo osoby | . | apologia | obrona przed zarzutami i zarazem pochwała danej osoby, dzieła, instytucji; w użyciu codziennym: obrona, pochwała, usprawiedliwienie | . | apostazja | rezygnacja wyznawcy z wiary, zakonnika z zakonu itp. | . | aprioryczny | przyjęty z góry, nieoparty na doświadczeniu, lecz na rozumowaniu | . | aprowizacja | zaopatrywanie ludności w artykuły pierwszej potrzeby; też: te artykuły | . | atawizm | 1. w biologii: występowanie u osobnika cech jego odległych przodków; 2. przenośnie: występowanie u kogoś pierwotnych cech psychicznych (zwykle negatywnych) | . | bon vivant | człowiek umiejący i lubiący używać życia i bawić się; smakosz | . | chwalba | pochwała, uznanie; przechwalanie się | . | demencja | stały, postępujący spadek sprawności intelektualnej, spowodowany zmianami w ośrodkowym układzie nerwowym |
|
| | | . | didaskalia | wskazówki autora dotyczące sposobu wystawienia utworu; tekst poboczny | . | dysertacja | pisemna praca naukowa (praca dyplomowa) pisana w celu uzyskania stopnia naukowego, zazwyczaj w formie rozprawy | . | egzaltacja | przesada w okazywaniu uczuć i wyrażaniu myśli | . | egzaltowany | ekscentryczny, zwariowany, nietuzinkowy | . | eklektyzm | w sztuce, literaturze, filozofii lub badaniach naukowych: łączenie w jedną całość niejednorodnych elementów mających swe źródło w różnych stylach lub doktrynach | . | ekstrawertyk | człowiek interesujący się otaczającą rzeczywistością, łatwo nawiązujący kontakty z innymi ludźmi | . | erystyka | sztuka prowadzenia sporów | . | ezoteryczny | 1. tajemny, dostępny tylko dla wtajemniczonych lub wybranych; niedostępny dla ogółu | . | frazes | sformułowanie pozbawione głębszych lub nowych treści | . | indagacja | wypytywanie kogoś | . | internalizacja | uznawanie wartości, norm, poglądów itp., narzucanych początkowo z zewnątrz, za własne | . | koherentny | będący spójną całością | . | konfabulacja | zmyślanie, koloryzowanie na jakiś temat, podawanie zmyślonych faktów, połączone z przekonaniem o ich prawdziwości, występujące m.in. przy zaburzeniach pamięci; też: taki zmyślony fakt | . | konotacja | 1. zespół cech, których posiadanie sprawia, że odpowiednie przedmioty należą do tej samej klasy | . | kontestacja | kwestionowanie, zwłaszcza publiczne, wartości i norm obowiązujących w życiu społecznym, politycznym itp | . | kontestator | osoba protestująca przeciw czemuś, biorąca udział w publicznej kontestacji | . | labilny | zmienny, chwiejny | . | mansarda | pokój lub mieszkanie na poddaszu | . | marszand | kupiec, najczęściej francuski, handlujący dziełami sztuki, zwłaszcza obrazami | . | memetyka | nauka badająca ewolucję kulturową zakładającą, że, jak w ewolucji biologicznej, jednostką doboru jest gen, tak w ewolucji kulturowej jednostką doboru jest mem, czyli najmniejsza jednostka informacji kulturowej |
|
| | | . | mizoginia | nienawiść albo silne uprzedzenie w stosunku do płci żeńskiej | . | mościć | wyścielać, słać; usadowić się wygodnie na czymś | . | niesnaski | sprzeczki, nieporozumienia | . | oniryzm | sposób przedstawiania rzeczywistości na wzór marzenia sennego | . | ostracyzm | wykluczenie z towarzystwa lub środowiska osoby, która mu się naraziła; też: atmosfera niechęci lub wrogości otaczająca taką osobę | . | pamflet | utwór satyryczny będący demaskatorską i zwykle złośliwą krytyką jakiejś osoby, grupy, instytucji albo wydarzenia | . | pejoratywny | mający ujemny odcień lub znaczenie | . | pitanologia | nauka o przekonywaniu | . | pleonazm | wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących, np. cofać się w tył | . | pompatyczny | przesadnie wystawny, uroczysty i ceremonialny; zachowujący się z nadmierną powagą i podniosłością | . | proklamacja | publiczne oświadczenie w sprawie wielkiej wagi; też: odezwa skierowana do społeczeństwa | . | prominentny | wybitny, przodujący, wyróżniający się | . | reperkusja | negatywna konsekwencja czegoś | . | scysja | zatarg, konflikt; spór, sprzeczka, zwada, utarczka słowna | . | serwilizm | bezkrytyczne podporządkowanie się jakiejś władzy | . | serwilizm | bezkrytyczne podporządkowanie się jakiejś władzy | . | transcendentalizm | głosi ideę równości, niezależności oraz samodzielności. Podkreśla autonomiczność każdego człowieka w dochodzeniu do prawd moralnych, duchowych oraz społecznych | . | transcendentalny | doktryna oparta na uznawaniu apriorycznych form poznania | . | truizm | banał, komunał | . | wariabilizm | teoria filozoficzna głosząca powszechną i ciągłą zmienność wszystkiego |
|
| | | . | wiktuały | artykuły spożywcze, żywność, prowiant | . | zadenuncjować | poinformować poufnie o czymś władze, zwykle o wykroczeniu przeciw obowiązującemu prawu; donieść | . | | | . | | | . | | | . | | | . | | | . | | | . | | | . | | | . | | | . | | definicje pochodzą ze stron sjp.pwn.pl, sjp.pl, slownik-online.pl i infobota |
|